Woody Veneman markeert twintigjarig jubileum met “oerknal” The Nine Wives

We ontmoeten Woody Veneman op deze zonnige mei dag op het zonovergoten terras van De Lichttoren, om hem eens aan de tand te voelen over de nieuwste plaat die hij opnam met z’n nieuwe band The Nine Wives en om stil te staan bij z’n twintig jaar jubileum als songwriter. Home, het debuut van Woody & Paul verscheen namelijk twintig jaar geleden.

Eigenlijk is het een beetje gesmokkeld”, zo geeft Woody toe als hij eenmaal aangeschoven is voor het interview. “Iemand tipte mij dat ik twintig jaar in het vak zat. Maar daarbij nam hij Home als startpunt. En ik zat voor die tijd namelijk ook wel in bands, maar dat waren hardere bands. Met Woody & Paul stond voor het eerst het liedje centraal.”

Een van de bands waar Woody naar verwijst is het naar de Bob Dylan-song vermoemde Phantom Engineer. Ondanks dat het destijds om een powertrio ging die vooral door bands als Nirvana, the Red Hot Chili Peppers, Pearl Jam en Rage Against The Machine beïnvloed was, verraadt de naam natuurlijk al een beetje waar Woody’s ware liefde lag. Een liefde die met Home, het debuut van Woody & Paul tot volle wasdom kwam. “Iedereen vond die bands toen cool.”, zegt hij daarover. “Dat gold zéker ook voor mij, maar ik luisterde toen ook al naar Bob Dylan & Johnny Cash, en dat was toen helemaal niet cool.”

Maar cool of niet. Samen met drumster Lola Heijdt en bassiste Joni Houtman grijpt hij nu wel terug naar de triobezetting waarmee hij zijn muzikale carrière aftrapte. Al doopt hij het zelf liever om tot ‘tubofolk’ in plaats van powerrock. Daar zijn de liedjes waarschijnlijk ook iets te lichtvoetig voor.

Symbolische naam
De samenwerking met Lola en Joni is vrij spontaan tot stand gekomen. zo blijkt. “Een vriend van me ging trouwen en die zei: ‘ik wil dat jij op de ceremonie speelt, gewoon in je eentje een paar liedjes. En kun je dan op de afterparty ook met je band spelen.’” Maar Woody had op dat moment helemaal geen band en moest dus in allerijl op zoek naar bandleden. En zo kwam hij bij Lola en Joni terecht. “Ik had wel zin in een soort feminine energie. Het leek me wel  interssant om die kant een keer te verkennen. Ik heb altijd in hele masculiene bands gezeten. Scheten laten en bier drinken.” De naam van de huidige band blijkt vooral symbolisch te zijn. “Die ‘nine wives’ zouden symbool kunnen staan voor de negen bands die ik ooit heb gehad. Dat zou een van de verklaringen voor de naam kunnen zijn. Ik zou ook kunnen zeggen dat er negen vrouwen heel belangrijk zijn in m’n leven zoals m’n moeder, maar ook grote liefdes. Dus de naam heeft voor mij meerdere betekenissen.”

Ondanks dat de band dus vrij spontaan geronseld is voor de bruiloft van een vriend beviel dat eerste optreden met Lola en Joni zo goed dat ze alle drie zoiets hadden “Dit kunnen we wel vaker doen.” Inmiddels heeft de band ook al flink wat meters gemaakt. “Je moet dertig shows spelen en dan mag je jezelf een band noemen en nu hebben we natuurlijk ook een album. Dus dan zijn we sowieso een band.”

Herbewerkte songs
Voor de Nine Wives plaat herbewerkten Woody, Lola en Joni bestaande songs die hij eerder opnam met onder andere Polly & Bruce, Cowboy Tinder en Woody & Paul, naast nieuwe songs zoals single Julia We Gaan Zinken en Hangmen cover ‘I am Gonna Love You Baby’. “Dat is een soort garagerock-feestnummer en dat is het  lievelingsnummer van een overleden vriend. En dat nummer zit sinds de bruiloft in de set en dat was zo’n goed nummer dat spelen we elke set. We hebben de nummers tot de essentie teruggebracht en daarna hebben we gekeken hoe kunnen we dat met z’n drieën weer optuigen. Ik denk dat dat ook wel de essentie van dit album is. Ik had het ook als een solo album in m’n eentje kunnen opnemen. Maar ik had heel veel zin in deze live benadering. Ik dacht we gaan gewoon live, alles, de zang met drie muzikanten in een kamer en dat mooi opnemen en zo uitbrengen.”

Pieter Kloos
“Een Legend…”, zegt Woody als we hem naar producer Pieter Kloos vragen. De man die in de Eindhovense scene vooral bekend is dankzij hardere bands als Peter Pan Speedrock en Suimasen “Ik wilde dit keer die rocksound. En daarom heb ik ‘the best in the business’ gevraagd. En gek genoeg is dat een primeur. Want Pieter heeft wel platen van mij gemixt en veel gemasterd en overdubs gedaan. Maar we hebben nog nooit samen een plaat gemaakt. Dus geproduceerd en opgenomen. En dat beviel eigenlijk wel.
Ik vond het heel fijn om met hem samen te werken. Omdat je aan alles zijn ervaring voelt en hoort. En dat ging eigenlijk super-smooth. Dus we waren het heel snel eens en ik heb hem ook heel veel ruimte gegeven om zijn visie er op los te laten. In de sound en in het kiezen van takes. Hij weet hoe je een vette gitaarsound kunt maken, dát heeft hij inmiddels bewezen. En het is ook gewoon gezellig, We hebben onszelf gewoon vier dagen opgesloten in de studio in Vaartbroek. En zijn écht even in de ‘bubble’ gaan zitten. Ik denk dat je dat ook wel terughoort. En dat zijn ook de tofste platen die ik met Paul heb gemaakt. Dat we in zijn huis een heel weekeinde of een hele week bivakkeerden.”

Om die ‘bubble’ te omschrijven verwijst Woody naar een aantal van zijn favoriete albums. Zoals The Basement Tapes van Bob Dylan of Nebraska van Bruce Springsteen. Maar gek genoeg noemt hij ook Exile On Main Street, de meer rock georiënteerde dubbelaar van The Rolling Stones. “Ik hoop dat er een beetje Exile On Main Street op deze plaat zit”, zegt hij daarover.

Snel verveeld
“Je weet maar nooit”, zegt Woody op de vraag of er een volgende plaat met The Nine Wives komt. “Ik ben snel verveeld. Ik houd niet van consequentheid. Dat vind ik saai.” ‘Ongelukkig’ is een te groot woord voor Woody wanneer hij zich vast zou moeten pinnen op één project. “Ik vind het ook wel leuk om een beetje ongrijpbaar te blijven.” Dat hij mensen daarbij soms op het verkeerde been zet, is iets wat hij koestert. Een voorbeeld is Zonder Rafels geen Ziel, het smartlappen-album dat hij vorig jaar met Truus de Groot opnam. “‘Dit is mijn favoriete Woody’, zeiden veel mensen daarover”, bekent hij lachend. Op de vraag of de ‘ongrijpbare Woody’ ook op deze plaat terugkomt antwoord hij: “Ik ben niet  zo van genres maar als je het allemaal zou willen ontleden dan staat er country, folk en blues op, maar ook een soort Nederpop-achtige tracks, garagerock en punk. Ik denk overigens wel dat het als één album klinkt. Maar het is natuurlijk ook gewoon twintig jaar mijn ontwikkeling.”

Perfecte Imperfectie
Woody spreekt in zijn bio bij het nieuwe album van de perfecte imperfectie. “Dat zit in die live benadering”, zegt hij. “Dus je maakt drie takes van een nummer hooguit. En dan kies je gewoon de beste. En als die er niet bijzit dan ga dan je naar het volgende nummer. Dus je accepteert dat er foutjes in zitten. Dat het een beetje schommelt. Al heb ik natuurlijk wel projecten gedaan die écht op het grid zijn. Zoals bijvoorbeeld Blitskikker, of dat laatste project met Veneman & De Groot. Maar daar zijn we ook al weer vanaf aan het stappen. Dus ik was zelf ook klaar voor drums en bas en dan gewoon de groove zoeken. Dat is eigenlijk waar muziek om gaat.”

Muziekwetten
Het debuut van de Nine Wives noemt Woody een “sprintrelease”. Het album is voor de carnaval opgenomen. In maart gemixt en in april kreeg het de finishing touch. Terwijl de release gepland staat voor 22 mei. En op 30 tijdens BRIDGE Guitar Festival zal het album haar release party krijgen.

De vraag of Woody & Paul, of andere van zijn muzikale projecten nog bij elkaar zijn vindt Woody een lastige. “Dat hebben we zelf eigenlijk nooit zo benoemd. Dat zijn ook allemaal van die muziekwetten. Kijk een van mijn favoriete bands, Guided By Voices, stopt ieder jaar. Om dan gewoon weer even aandacht te krijgen”, zegt hij lachend.

Als voorbeeld noemt hij S.T. Cordell. “Eens in de zeven á acht jaar hebben we weer zin en dan popt het weer op. Met Woody & Paul hebben we wel acht jaar aan een stuk bestaan. Maar ik vind dat heel bewonderenswaardig als je dat gewoon kan. Ook gewoon intern met de band. Het is nogal wat. Als je het met een huwelijk vergelijkt, houdt het maar eens fris en op de rails met al die verschillende bandleden. Vaak heb je drie vier of vijf man soms. Met al die verschillende koppies. Die willen ook hun eigen ding. Da’s écht een hel of a job. En zéker in Nederland. Waar de infrastructuur ook niet  zo is dat je daar gewoon echt je job van kunt maken en eens effe lekker gewoon muzikant kan zijn.”

A-typische projecten
En zo komt het gesprek automatisch weer op de “ongrijpbare” Woody. Die naast muzikant ook uitbater van een gallerie is [Salon Veneman TM] en muziek voor theatervoorstellingen maakt. Zoals bij de voorstelling Onder Het Melkwoud van Afslag Eindhoven. Maar die als geschoold grafisch ontwerper ook allerlei maffe dingen bedenkt. Juist omdat werken volgens het geijkte stramien van een plaat uit brengen, singles releasen, op Noorderslag spelen en vervolgens een clubtoer doen zo slecht bij hem past.

“ik heb natuurlijk wel a-typische muzikale projecten gedaan als de zingende stoel”, zegt hij. “En de Human Jukebox waar ik zelf in stond. en ik heb een keer een zingende website gemaakt, die heet ‘thesingingwebsite.com’. Daar kun je naar toe.En da’s een website die begint te zingen tegen je. Dat was in coronatijd. Om te kijken  hoe je geld kon verdienen. De opbrengst viel mee. Het kostte een dollar voor een liedje. Ik vind het wel een goed idee. Ook hebben we met Woody & Paul ooit een plaat gedrukt met zevenentwintig verschillende covers. Toen hebben we allemaal bevriende artiesten gevraagd om die te ontwerpen. Die hebben we toen gezeefdrukt.”

Snaren en shakers!
“Maar ik ben benieuwd man wat mensen van plaat vinden”, zegt hij tenslotte. “Ik ben er zelf heel blij mee. En het leeft heel erg voor mij. Kijk, ik had ook hele geschoolde muzikanten kunnen kiezen. Gewoon échte sessie muzikanten die dat dan helemaal spic en span spelen. Maar dit is juist interessant. Lola die uit haar winterslaap moest worden getrokken en Joni die meer moet zingen dan ze normaal doet. Ik heb mensen uitgezocht op het feit dat het karakter heeft. En het hééft karakter, het hééft smoel. En dat zie je ook als je Lola en Joni live ziet spelen. Daar zit een eigenheid in die bij geschoolde muzikanten ver te zoeken is. En daarvan vind ik wel dat je dat heel erg terug hoort. En daar ben ik heel blij mee. Da’s is die imperfecte imperfectie. Die je in de bio terugleest. Het is bovendien een hele mooie moment opname van deze drie mensen op dit moment.

En ik beloof niet dat er nog een plaat komt. Al hebben we wel ideeën en we hebben ook zin. Dit voelt wel als een soort oerknal. Je weet wel. Even die twintig jaar marken. Want het was een geweldige trip tot nu toe, met heel veel coole samenwerkingen en bijzonder projecten. Of dat nu was met m’n beste maat Twan, of met Kathy of met Truus, of met Woody & Paul, of met Het Beukorkest. Dat is natuurlijk iets wat je meeneemt in alle songs en in het spel.”

“Maar op dit album hoor je dus alleen “snaren en shakers!”

https://www.eindhovenrockcity.nl/interview-woody-veneman-markeert-twintigjarig-jubileum-met-oerknal-the-nine-wives